| Τhe Mall | ||
|---|---|---|
|
Και ενώ το ΣτΕ έχει αποφασίσει από το Φεβρουάριο (αλλά η απόφασή του δεν έχει δηµοσιοποιηθεί), η Lamda φανερώνει τις προθέσεις της. Δηµοσιεύµατα γράφουν πως το έργο «µε ταχύτατους ρυθµούς υλοποιείται», «το εργοτάξιο δουλεύει σε διπλή βάρδια». Ας λέει το ανώτατο δικαστήριο, όλα συνέχισαν σαν να µην υπήρχε η απόφαση του. Λέει ο δηµοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου στο βιβλίο του «Η Πόλη των Αγώνων»: «Στο διάστηµα ενός µήνα, ο Δ. Κλαπάκης γράφει πέντε φορές στον διοικητή του Αστυνοµικού Τµήµατος Αµαρουσίου Χρήστο Σαπουνά και δύο φορές προς τους προϊσταµένους του, ζητώντας τους να εφαρµόσουν το νόµο». Παρά τα αιτήµατα των κατοίκων αλλά και την παραγγελία της Εισαγγελίας, το τοπικό αστυνοµικό τµήµα επικαλείται «οδηγία» υπηρεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ να µη σταµατήσουν. Τα ΜΜΕ -ακόµα κι αυτά που είχαν αναφερθεί στην απόφαση- σιωπούν. Στο κρίσιµο µάλιστα διάστηµα µετά την απόφαση του ΣτΕ και πριν το νέο νόµο Βενιζέλου, στις 16.12.2003, σκοτώνεται σε εργατικό ατύχηµα στο εργοτάξιο ο Αλβανός εργάτης Νταλίπ Ντόκα. Όταν είχε γίνει γνωστή η απόφαση του ΣτΕ, ο (συνταγµατολόγος) Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε πως «θα συµµορφωθούµε». Λίγους µήνες αργότερα, θα είναι αυτός που θα υφάνει τον νόµο 3207/2003 περί «Ολυµπιακής Προετοιµασίας», που θα νοµιµοποιήσει το αυθαίρετο. Μειώνει τον σ.δ. από 2,0 σε 1,9 (!) αλλά επεκτείνει τη χρήση γραφείων και σε άλλο οικοδοµικό τετράγωνο. Συνολικά επιτρέπει το χτίσιµο 121.000 τ.µ. στο «Χωριό» (Mall + κατοικίες)! Ο νοµοθέτης Βενιζέλος παίρνει αυτή τη φορά τα µέτρα του: ο νόµος έχει το χαρακτήρα οικοδοµικής άδειας και έτσι δεν χρειάζονται υπουργικές αποφάσεις για την εφαρµογή του. «Αυτό έγινε» εξηγεί ο Δ. Κλαπάκης, «ώστε οι πολίτες να µην έχουν πού να προσφύγουν, αφού υπουργική απόφαση δεν υπήρχε και προσφυγή κατά νόµου δεν µπορεί να γίνει...». Καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπέτειας, ο Δορίλαος Κλαπάκης (που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ) θα στείλει επιστολές στον πρωθυπουργό Κώστα Σηµίτη. Σε µία απ’ αυτές, γράφει: «Επανειληµµένως έχετε προτρέψει τους πολίτες να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για µη νόµιµες ενέργειες µελών της κυβέρνησης. Τώρα, πιστός στα λόγια σας, θα πρέπει να δώσετε εντολή για εφαρµογή της δικαστικής απόφασης από τους υπεύθυνους υπουργούς, εκτός αν οι δικαστικές αποφάσεις εφαρµόζονται επιλεκτικά». Το Μάρτιο του 2004, η ΝΔ γίνεται κυβέρνηση µε σηµαία τον πόλεµο κατά της διαπλοκής. Ο Καραµανλής κατονοµάζει τους περίφηµους νταβατζήδες, αλλά σ’ αυτούς δεν συγκαταλέγεται ο Σπύρος Λάτσης. Η ΝΔ νοµοθετεί το βασικό µέτοχο κατά επιχειρηµατιών όπως ο Μπόµπολας και ο Κόκκαλης, αλλά για το Μall τσιµουδιά! Και όµως, ένα χρόνο νωρίτερα (04.02.2003) ο Κώστας Καραµανλής δεν µάσαγε τα λόγια του από το βήµα της Βουλής: «Ολυµπιακό Χωριό Τύπου: Περίπτωση αλλαγής όρων διαγωνισµού µετά το άνοιγµα των προσφορών. [...] Δόθηκε δώρο µια υπεραξία της τάξεως των 145 δισεκατοµµυρίων περίπου στον ανάδοχο του έργου στο Μαρούσι. Το θυµάστε;» Ο ίδιος πάντως το ξέχασε, γιατί η κυβέρνησή του συνέχισε όπως οι προηγούµενοι. Ίσως ρόλο να παίζει και η προαναγγελθείσα συνάντηση του πρωθυπουργού µε τον Σπύρο Λάτση µε θέµα ακριβώς το Mall, σύµφωνα µε την εφηµερίδα «Πρώτο Θέµα», την άνοιξη του 2005. «Ο Λάτσης δεν ζητά, απαιτεί» γράφει η εφηµερίδα. Επί των ηµερών ΝΔ, το έργο ολοκληρώνεται και λειτουργεί. Μετά τους µάγους του συντελεστή δόµησης Λαλιώτη, Βασούλα, Βενιζέλο, οι µαθητευόµενοι µάγοι της ΝΔ: ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, που ενώ είναι ο εποπτεύων του ΟΕΚ αφήνει το σκάνδαλο να συνεχίζεται. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, που φτιάχνει τον νόµο 3392/2005 µε τον οποίο ο εποπτεύων υπουργός του ΟΕΚ (ο... Παναγιωτόπουλος) απαλλάσσεται από την ευθύνη της παραχώρησης της έκτασης στη Lamda (βλ. προηγούµενη σελίδα, ένθετο ΟΕΚ). Το Mall εγκαινιάζεται στις 25.11.2005. Ο υπουργός Ανάπτυξης Δηµήτρης Σιούφας κόβει την κορδέλα. Είναι ο ίδιος που παλιότερα τηλεφωνούσε σε συµβούλους του Μαρουσιού να τους συγχαρεί για την αντίστασή τους. Tώρα αποκαλεί το έργο «κούκλα», αγνοώντας προφανώς πως πολλά από τα καταστήµατα του Mall λειτουργούν χωρίς άδεια....
|
||
| Αρχική κείμενα :: Εκτύπωση :: E-mail |
